Hospiteren kun je leren

 

Wees jezelf (maar wel de optimale versie!)

Tijdens een hospiteeravond probeer je de beste versie van jezelf te laten zien. Het is daarom zeker niet verboden om af en toe een sociaal wenselijk antwoord te geven, maar ga hierin niet te ver. Voor beide partijen is het vervelend wanneer dat hypersociale en licht opgefokte gezelligheidsdier in de praktijk een rustig bankhangtype blijkt – of andersom. Doe je dus niet compleet anders voor dan je bent, maar pas je een klein beetje aan de groep aan.

 Wees op tijd (zo niet: bellen!)

Het beste moment om je te melden is een paar minuten vóór de afgesproken tijd. Veel te vroeg (een kwartier of meer) is not done, aangezien de bewoners vaak nog even wat voorbereidend (opruim)werk willen doen of de boel willen voorbespreken. En kom je dankzij een ruime planning veel te vroeg bij het studentenhuis aan, dan is het helemaal niet erg om nog even een rondje te lopen. Uiteraard is te laat verschijnen ook geen goed idee, al kan een minuutje ‘fashionably late’ zijn over het algemeen weinig kwaad. Dreig je dankzij tegenwerkende treinen of ander ongemak echt te laat te komen, bel dan even om het te laten weten. Er schijnen zelfs studenten te zijn die dit expres doen om extra op te vallen…

Stel je bij binnenkomst aan iedereen voor

Geef bij binnenkomst iedereen die je tegenkomt netjes een handje, noem je naam en kijk de andere persoon daarbij aan. En ja, ook andere hospitanten kun je gewoon een hand geven – zo laat je direct zien hoe vriendelijk en sociaal je wel niet bent. Is het officiële gedeelte nog niet begonnen, knoop dan een praatje aan met een of meer van de bewoners. Houd het wel subtiel en begin niet direct reclame te maken voor jezelf: het belangrijkste is dat je interesse toont in de bewoners en het huis.

Kijk goed om je heen en bepaal of je hier echt graag wilt wonen

Houd in gedachten dat het van beide kanten moet klikken tijdens een hospiteeravond. Je kunt wel ontzettend je best doen om gekozen te worden, maar als de kamer of het huis je vervolgens toch niet bevalt, is dat zonde. Voor jou, voor je huisgenoten en ook voor die andere kandidaten die wél enthousiast waren. Kijk dus kritisch naar het huis, de kamer en de bewoners en vraag je af of je hier enkele jaren met plezier zou kunnen doorbrengen.

Verzwijg eventueel dat je al duizend keer hebt gehospiteerd

Het is helemaal geen schande om vijf, tien, twintig keer (of meer) te hospiteren. Iedereen weet dat er nu eenmaal veel meer studenten zijn dan kamers. Toch is het niet handig om tijdens het hospiteren te vertellen dat je het voor de 37e keer probeert. De bewoners moeten in korte tijd een beslissing nemen en zijn bij twijfel al gauw geneigd om op het oordeel van die andere 36 studentenhuizen af te gaan. Je kunt best vertellen dat je al ‘een aantal keer’ hebt gehospiteerd, maar houd het een beetje vaag. Zit je geweten je echt in de weg? Als je eenmaal gekozen bent, kun je altijd nog open kaart spelen.

Probeer zoveel mogelijk bewoners een-op-een te spreken

In veel gevallen zal de hospiteersessie plenair plaatsvinden, oftewel: in een grote groep met iedereen tegelijk. Probeer de momenten eromheen te gebruiken om een-op-een contact te maken met verschillende bewoners. Juist dankzij deze persoonlijke contactmomenten blijf je beter hangen in het geheugen van de bewoners.

Neem liever geen cadeautje mee

In sommige gevallen kan het werken: een flesje wijn of doosje chocola meenemen. Toch zijn de verschillen per studentenhuis groot en kan een cadeautje ook nogal slijmerig overkomen. Nog een gevaar: de aanname ‘die kan het zeker niet op eigen kracht’ ligt op de loer. Het advies van Kamers.nl is daarom: neem geen presentje mee en probeer op eigen kracht die kamer te bemachtigen.

 

De afknapper-top 3

  1.  Je vader of moeder meenemen

Gewoon. Niet. Doen.

  1. Extreem druk zijn

Enthousiasme is goed – tot op bepaalde hoogte. Overdreven veel praten en extreem druk doen: grote afknappers voor veel studentenhuisbewoners.

  1. De medelijden-kaart

‘Ik moet zó ver reizen, heb al 23 keer gehospiteerd en mijn relatie is net uit… Geef me alsjeblieft de kamer!’ Helaas. De bewoners kiezen degene van wie zij denken dat deze het best in het huis past, niet degene die het zieligste verhaal vertelt.